روحی رنبیرپوری

💡 هر جا که سبک روحی و آزاده نهادی ست زین پس چو گل و سرو سوی باغ گراید

💡 تو هم چو روحی و من همچو قالب بی‌جان بمانده بی تو و جز با تو نیستم نفسی

💡 همچون لب خود مدام جان می‌پرور ز آن راح که روحی است بدن پرورده

💡 چون خلق در مقام سبک روحی آردش در زیر پای او نبود مور در عذاب

💡 بدن یک پیرهن روحی میان ز آب خضر موجی قد نظاره مشتاقی پر از خمیازه آغوشی