درنگی نمودن

درنگی نمودن. [ دِ رَ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) درنگی کردن. کندی کردن. آهستگی کردن. تأخیر کردن. تدکل. فشل. هلهلة. ( منتهی الارب ): هنبتة؛ سستی و درنگی نمودن در کار. عوق، عوقة، عیق؛ درنگی نماینده. ( منتهی الارب ). || ادامه دادن. باقی نهادن: ادامة؛ همیشه داشتن چیزی را و درنگی نمودن در آن. ( از منتهی الارب ). غرب؛ تمادی و درنگی نمودن. ( از منتهی الارب ).

درنگی کردن کندی کردن آهستگی کردن تاخیر کردن ادامه دادن

💡 چو موج قافلهٔ عمر را درنگی نیست کسی چگونه درین کاروان بیاساید؟

💡 نباید که در راه تنگی بود بدین مرز لشکر درنگی بود

💡 بدو گفت ارژنگ جنگی منم سرافراز و شیر درنگی منم

💡 سحر را در بر اعجاز درنگی نبود راستی جو چه غم ارخصم تو با نیرنگ است

💡 ز ایوان مناجات به میدان خرابات تبدیل کن البته درنگی به خرامی

💡 اگر حاضر بود آن روز سنگی شود در حال خونی بی درنگی