باب علی در مسجدالحرام

[ویکی فقه] باب علی علیه السلام از درهای ضلع شرقی مسجدالحرام است.
باب علی علیه السلام از درهای مسجدالحرام در جنوب دیوار شرقی مسجد است که در سده سوم ق. با نام باب البَطحاء به سبب قرار گرفتن در برابر مجرای وادی بطحاء و نیز باب سوق اللیل (جایی در مکه) و باب بنی هاشم از آن یاد شده است.
نامگذاری باب
نخستین بار در سده پنجم ق. به نام این باب و ورود حضرت علی علیه السلام از آن برای گزاردن نماز اشاره شده است. از آن هنگام تا کنون این در با همین نام شناخته می شود. برخی قرار گرفتن این باب در برابر شعب علی علیه السلام (بنی هاشم یا ابی طالب) را علت این نام گذاری دانسته اند.
باب گسترش مسجدالحرام
این باب در گسترش دوم دوران مهدی عباسی (حک:۱۵۸-۱۶۹ق.) به عنوان پنجمین و واپسین در دیوار شرقی ساخته شد. بنای آن را آغاز گسترش مسجدالحرام در این دوره دانسته اند. شماری بر این باورند که در این گسترش، پس از افزوده شدن ۹۰ ذراع (حدود پنجاه و پنج متر و نیم) به مساحت مسجد، مجرایی برای عبور سیل به مسجد افزوده شد. از این رو، این در با طراحی مهندسی ویژه، در مکانی قرار گرفت که سیل از این در وارد و با کمترین آسیب رسانی از باب بقالین (حَزْوَرَه) در ضلع غربی مسجد خارج شود.
مشخصات باب
...

💡 در نخستين آيه مى گويد: آيا سيراب كردن حاجيان خانه خدا و عمران مسجدالحرام را همانندكار كسى قرار داديد كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد و در راه خدا جهاد كرده است اين دوهيچگاه در نزد خدا يكسان نيستند و خداوند جمعيت ستمكار را هدايت نمى كند) (اجعلتم سقايةالحاج و عمارة المسجد الحرام كمن آمن بالله و اليوم الاخر و جاهد فىسبيل الله لا يستوون عند الله

💡 ولى مشركان اجازه نزديك شدن به محمد (صلى الله عليه وآله ) را نمى دادند،طفيل به شرط اينكه گوشهايش را با پنبه محكم بگيرد، تا صدايى نشنود، وارد مسجدالحرام گرديد. و به حضور محمد (صلى الله عليه وآله ) رفت و از آن جا كه خدا مىخواست، چند جمله از سخن آنحضرت را شنيد.

💡 هـمـانگونه كه در آغاز اين سوره تسبيح بر يك امر اثباتى شده است (سبحان الذى اسرىبـعـبـده ليـلا مـن المـسـجـد الحرام الى المسجد الاقصى ) منزه است خداوندى كه پيامبرش راشبانه از مسجدالحرام به مسجد اقصى برد).

💡 ((قطعا همه شما به خواست خدا وارد مسجدالحرام مى شويد در نهايت امنيت و در حالى كهسرهاى خود را تراشيده يا ناخنهاى خود را كوتاه كرده ايد و از هيچ كس ترسى نداريد)).

💡 بعد از آن كه از خواب بيدار شدم، جواب حضرت را خوب به ذهن سپردم؛ و سپس جهتطواف كعبه الهى به سمت مسجدالحرام حركت كردم، در بين راهاسماعيل مرا ديد؛ و من سخن امام جواد عليه السلام را براى او بازگو كردم و او ديگرحرفى نزد و خاموش شد.

💡 شيخ طاووس الحرمين گويد: وقتى در مكه معظمه در مسجدالحرام ايستاده بودم، اعرابى راديدم كه بر شتر نشسته مى آيد وقتى به درب مسجد رسيد، از شتر فرود آمد و شتر راخوابانيد و هر دو زانويش را بست و آنگاه سر به سوى آسمان بلند كرد و گفت: