اتایی بلخی

[ویکی اهل البیت] آتایی بلخی. این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
شاعر. از اولاد اسماعیل آتا و مردی خوش طبع و درویش وش و منبسط بود. او به ترکی شعر می گفت. اشعار آتایی در زمان حیاتش در میان ترکان شهرت داشت. وی در بلخ مدفون گردید. «دیوان» شعری از او برجای مانده است.

💡 محمد بن عون بلخی، شاعر آن دوران در وصف این پیروزی این دو بیت را سروده است:

💡 شفیق بلخی، در آغاز کار بس توانگر بود و سود را سفر تجارتی بسیار همی کرد. سالی به سرزمین ترکان که بت پرست بودند، برفت.

💡 مُهرهایی موسوم به مُهرهای " مروی بلخی " از دوران پیش از اسلام در سبزوار به دست آمده که نشان دهنده حاکمیت سیاسی این خطه است.

💡 پروفسور ان لمبتون در تاریخ ایلات ایران از قول ابن بلخی می‌نویسد «کردان زبدگان لشکر ساسانی بودند…»

💡 بلخ بس خوشست، لیکن بلخیان را باد بلخ مرمرا با شهرهای گوز گانانست کار

💡 سیّد اسماعیل بلخی شاعر، فعال سیاسی و از روحانیون معاصر افغانستان است. وی یک اندیشمند اسلام و از پیشگامان نهضت اسلامی افغانستان محسوب می‌شود.