حاتم اصم بلخی

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
ابوعبدالرحمان حاتم اصم بلخی
عارف. از مشاهیر خراسان و شاگرد و مرید شقیق بلخی بود و استاد احمد خضرویه. وی در واشجرد بلخ وفات یافت. به حاتم از این جهت «اصم» می گفتند که خواست ناشایست فردی را بپوشاند خود را کر، وانمود کرد. چون واعظی حکمت گوی بود او را «لقمان زمان» می گفتند.

💡 روزى دهنده واقعى   حاتم اصم را انديشه سفرى پيش آمد.اهل خود را گفت: چه مقدار نفقه مى خواهيد كه براى شما بگذارم ؟ گفت: آنقدر كه از عمر مامى گذارى. گفت: مسئله مشكل آورديد. من چه دانم كه عمر شما چند است ؟ گفت: وكله الى من يعلم. به آن كس گذار كه مى داند.

💡 نقل است كه: چون حاتم اصم (از زهاد مشهور و از عرفاى خراسان و از تلامذه شقيق بلخى) ببغداد آمد، خليفه را خبر كردند كه زاهد خراسان آمده است، او را طلب كرد.

💡 حاتم اصم مریدان را گفت: هرکه را از شما روز قیامت شفیع نبود در اهل دوزخ او، از مریدان نیست.

💡 حاتم اصم و خليفه  نقل است كه: چون حاتم اصم (از زهاد مشهور و از عرفاى خراسان و از تلامذه شقيق بلخى) ببغداد آمد، خليفه را خبر كردند كه زاهد خراسان آمده است، او را طلب كرد.

💡 مـؤ لف گـويـد: كـه شقيق بلخى يكى از مشايخ طريقت است، با ابراهيم ادهم مصاحبت كردهواز اواخـذ طريقت نموده واواستاد حاتم اصم است، در سنه صد و نود وچهار در غزوه كولاناز بلاد ترك به قتل رسيد.

💡 حاتم اصم را انديشه سفرى پيش آمد.اهل خود را گفت: چه مقدار نفقه مى خواهيد كه براى شما بگذارم ؟ گفت: آنقدر كه از عمر مامى گذارى. گفت: مسئله مشكل آورديد. من چه دانم كه عمر شما چند است ؟ گفت: وكله الى من يعلم. به آن كس گذار كه مى داند.