گوش شنودی

گوش شنودی. [ ش ِ ] ( حامص مرکب ) سُمعه. مقابل چشم دیدی. رئاء. ( یادداشت مؤلف ).

شنیدن مردم سمعه مقابل چشم دیدی رئائ.
مقابل چشم دیدی. رثائ.

💡 بگذاشت لبم بر لب و گفتیم بسی راز بانی همه شب بود مرا گفت و شنودی

💡 حقیقت محو شو چون خود نمودی که چون خورشید در گفت و شنودی

💡 وآن سیم هیچ او ترا نبود بدان این شنودی دور شو رفتم روان

💡 الست آنگه که بشنودی که بودی نبودی بود بودن کان شنودی

💡 نمیدانی که در اوّل چه بودی که این لحظه تو در گفت و شنودی