کرای کردن

کرای کردن. [ ک ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) به مزد گرفتن. کرا کردن. || ارزیدن. قابلیت داشتن. سزاوار بودن. ( از یادداشت مؤلف ). لایق مراتب چیزی بودن. ( آنندراج ). ارزیدن:
بیهوده چند محنت عالم توان کشید
عالم کرای این همه محنت نمی کند.میرزا صادق ( از آنندراج ).رجوع به کرا کردن و کرایه شود.

به مزد گرفتن. کرا کردن

💡 تاک، فرو برده سر، مست نیایش کرای آری در طبع اوست چشمه آب عنب

💡 شهر آمورسک (به روسی: Амурск) در کشور روسیه و در کرای خاباروفسک واقع شده‌است.

💡 گفتم که کرایی تو بدین زیبایی گفتا خود را که من خودم یکتایی

💡 شهر روبتسوفسک (به روسی: Рубцовск) در کشور روسیه و در کرای آلتایی واقع شده‌است.

💡 خروارکی دو جو بر بودی ولی ببین تا این هجا کرای دوخر زعفران کند