مسته مرد

مسته مرد. [ م َ ت َ م َ ] ( اِخ ) یکی از شعرای قدیم ایران. نام دیگر او دیواره وز است و او شاعری است طبری در مائه چهارم هجری در دربار عضدالدوله دیلمی و قابوس بن وشمگیر. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). رجوع به دیواره وز در ردیف خود شود.

یکی از شعرای قدیم ایران

💡 صعوه به زور مسته شاهین خیره خورد روبه به قهر مسکن شیر اجم گرفت

💡 من روزه بدین سرخ‌ترین آب گشایم زان سرخ‌ترین آب رهی را ده و مسته

💡 از دست عدو راست چنان آمده اینجا کز دست رود باز گرسنه سوی مسته

💡 تا چه قدر قدرتی که شیر علم را در صف رزم تو مسته شیر عرین است

💡 دائم ز گوشه جگر خصم جغد فال بهر عقاب رایتش آماده مسته باد