لطیفه یاب

لطیفه یاب. [ ل َ ف َ/ ف ِ ] ( نف مرکب ) که لطیفه دریابد و زود فهم کند.

( صفت ) آنکه لطیفه را زود فهم کند.

💡 تو تا حدیث نکردی، مرا نگشت محقق که چون پدید شد از نیستی لطیفه هستی؟

💡 گر زیر دست هر کس و ناکس نشانیم اینجا لطیفه‌ای‌ست، بدانم من اینقدر

💡 می کند بیرون و می گوید، مرو از در برون خسروا، بین کاین لطیفه هر کجا بیرون برد؟

💡 به لطفِ خال و خط از عارفان ربودی دل لطیفه‌های عَجَب زیرِ دام و دانهٔ توست

💡 از غایت اشتیاق محبوب خویش دست در گردن آن لطیفه عقل خرده آورد و می‌گفت: بیت