قیمت مندی

قیمت داشتن، دارای بها و ارزش بودن: ز گوهر سفتن استادان هراسند / که قیمت مندی گوهر شناسند (نظامی۲: ۱۱۷ ).

دارای بها و ارزش بودن باارزشی: ز گوهر سفتن استادی هراسد که قیمت مندی گوهر شناسد.

💡 جایی که به کردار بود قیمت مردم صائب که ترا گفت که چون تیغ،زبان باش ؟

💡 برای لعل شیرین کوهکن جان می‌کند لیکن نمی‌ارزد به پیش او به یک جو قیمت جانش!

💡 یوسف آنجا که به سیم و زر قلب است گران چه بر آرم ز صدف گوهر بی قیمت خویش؟

💡 صاحب نظران قیمت سودای تو دانند خورشیدپرستان سبق عشق تو خوانند

💡 ترک جان در ره آن سرو روان این همه نیست عشق اگر نرخ نهد قیمت جان این همه نیست

💡 شد فزون بس که خریدار لبت می‌ترسم که نبندند به جان قیمت این مرجان را