فند و فعل. [ ف َ دُ ف ِ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) حیلت و مکر و اعمال تباه، و بیشتر در صفت زنان آرند و اراده بی عفافی از آن کنند. اعمال نهانی و حیله کاری های زشت زن. حیله و مکر، خاصه در زنان. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). فسق. فجور. حیله و تزویر. ( یادداشت مرحوم دهخدا ): چه فند و فعلها! و رجوع به فعل شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بنده را با خواجه حق صحبت است صحبتی دیرینه و بیزرق و فند
💡 در کوی تو ما را نبود جای اقامت وآن فند نکردی که توانیم سفر کرد
💡 گر چشم شوخ نست به عاشق کشی مثل در حلقها ز دور و تسلسل فند جدل
💡 دریغا کز این دانش و پرورش اروپا نیاموخت جز مکر و فند
