دست دارمی

دست دارمی. [ دَ رَ ] ( اِ مرکب ) دست آرمی. دستارمی. حق ریشه. حق اعیانی در زمین زراعی. نوعی تملک است در نواحی شمال ایران ( مازندران و غیره ) بدین سان که کسی زمین را از دیگری میگیرد و در آن باغ یا آبادی دیگر احداث می کند و حق الارض به مالک اصلی میپردازد. رجوع به دستارمی شود.

دست آرمی دستارمی حق ریشه حق اعیانی در زمین زراعی.

💡 در هوای حق اگر یک ذره نوری دارمی نیستی ممکن که از خورشید انور گویمی

💡 نیستی رویم سیاه و چشم پر خونم سپید گر بدین تهمت سپیدی یا سیاهی دارمی

💡 من نه طبع کهربا دارم وگر هم دارمی نیست گیتی را برم مقدار کاهی اعتبار

💡 روزم از عشقت چو شب تاریک بگذشتی اگر جز لقب از نور رویت یادگاری دارمی

💡 هزار درد نهان دارمی که یک ز هزار به جز «هزار» به کس آشکار نتوان کرد