خایسک پذیر

خایسک پذیر. [ ی ِ پ َ ] ( نف مرکب ) نعت است مر فلزی را که خاصیت چکش خوری دارد.

نعت است مر فلزی را که خاصیت چکش خوری و آن خاصیتی باشد مر فلزات را که در زیر چکش اجزائ آنها از هم نمی گسلد و فرو نمی ریزد مگر آنکه از حد معینی که برای هر فلزی مشخص است.

💡 بر چشم شرک تازد پیکان شرک سوزش با فرق کفر سازد خایسک کفر مالش

💡 بر سر گل خورد یکی خایسک چون به هنگام مهر میخ درم

💡 چو سندان کسی سخت رویی نکرد که خایسک تأدیب بر سر نخورد

💡 پس شد اندر دکان آهنگر دم و خایسک‌ دید و پتک و تبر

💡 به ایشان همی کوفت گرز گران چو خایسک و سندان آهنگران

💡 چون سر خصم تو کوبد فلک تافته گر پای خایسک بسی بر سر سندان آرد