خاقانی علی بن حسین

[ویکی نور] «علی بن حسین خاقانی»، در حدود سال 1245ق یا 1255ق در نجف به دنیا آمد.
وی پس از فراگیری مقدمات علوم دینی نزد پدرش، دروس عالی فقه و اصول را از فقهایی چون انصاری، مرتضی بن محمدامین، میرزا محمدحسن شیرازی معروف به میرزای شیرازی، محمدحسین کاظمی و حاج ملا علی تهرانی آموخت و از برخی از آنان اجازه اجتهاد و روایت گرفت. مدتی نیز در کربلا از محضر شیخ زین العابدین مازندرانی بهره برد.
شیخ علی خاقانی در نجف حلقه درس تشکیل داد. وی در فقه، اصول، حدیث و رجال تبحر داشت و از مشهورترین علمای نجف بود.
پسرانش، شیخ حسن و شیخ حسین و نیز محمدحسین کاشف الغطا، شیخ آقابزرگ تهرانی و سید شهاب الدین مرعشی نجفی از او اجازه روایت داشتند.
رساله هایی در فقه و اصول که تقریرات درس استادان اوست و برخی از آنها را به توصیه آنان نگاشته است نیز از وی به جا مانده، همچون: رساله عملیه و حاشیه بر چند کتاب فقهی و اصولی.
علی بن حسین خاقانی در 1334ق در نجف درگذشت و در صحن حرم امام علی (ع) به خاک سپرده شد.

💡 گفتی که چو خاقانی عشاق بسی دارم صادقتر ازو عاشق بنمای کدام است آن

💡 گفت خاقانی ارچه هیچ کسیم خاری از گلبن کمال توایم

💡 مقدم شاهد نوروز مبارک بادا راست چون غره سال شهی و خاقانی

💡 خاقانی این جفاها از تو عجب ندارد کاخر نه در جهانی، پروردهٔ جهانی

💡 خاقانی اگرچه راست‌پیوندی پیوندِ تو کژ‌نهاد نپسندد

💡 خاقانی را آنکه بود سلطان هنر چون شمع بسی نشست بر کرسی زر