جاده کوبی

جاده کوبی. [ جادْ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) راه صاف کردن. عمل آنکه جاده را کوبد.

عمل جاده کوب راه صاف کردن.

💡 بیدل چه بگذرد کس از عالم‌ گذشتن این جاده پی سپر بود رنج قدم نکردم

💡 به کنج خانه خود چار زانو نشین از جاده ساز خود عوض جو

💡 همچنان کز تار مژگان بگذرد نور نگاه صد قدم در پیش بود از جاده در راه هدی

💡 هر دمی از زندگی پامال فکری میشود عمر خود را جاده غمهای عالم کرده ام

💡 اگر جز به حق می‌رود جاده‌ات در آتش فشانند سجاده‌ات

💡 هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟ دم شمشیر فنا جاده این راه است