بیهقی علی بن زید

[ویکی نور] ظهیر الدین، ابوالحسن علی بن ابی القاسم زید مشهور ابن فندق و فرید خراسان، عالم، تاریخ نگار، ادیب، منجّم، متکلّم،فقیه و شاعر سدۀ ششم.تاریخ تولد او به درستی روشن نیست ولی به احتمال زیاد در حدود 490 ق باشد.
بیهقی از خاندان حاکمیان و فندقیان شهر سیوار در الشتان بست بود که نسب خودرا به خزیمة بن ثابت انصاری ذو الشهادتین از قبیلۀ أوس می رساندند.نیاکانش در دورۀ غزنویان و سلجوقیان مناصب مختلف مذهبی و دیوانی داشتند.بیهقی در کودکی به همراه پدرش از سبزوار به قریۀ ششتمد کوچ کرد و در آنجا به خواندن کتابهای ادبی پرداخت.
درنیشابور از استادانی چون احمد بن محمد میدانی، ابوجعفر مقری، امام محمد فزاری و امام حسن بن یعقوب بن احمد قاری کسب علم کرد.
در مرو به تحصیل فقه پرداخت و مجلس وعظ برگزار می کرد.سپس به نیشابور بازگشت و آنگاه عازم زادگاه خود شد در 526 قاضی بیهق شد.در شوال همان سال به ری رفت و به حساب و جبر و مقابله نظر انداخت.همچنین پس از خواندن کتابهایی در احکام نجوم در این صناعت شهره گشت.در 529 به بیهق بازگشت و در 530 در سرخس رفته و حکمت را نزد قطب الدین محمد مروزی فرا گرفت، از آن پس به نیشابور و سپس به بیهق بازگشت.
بیهقی در 565 ق در بیهق درگذشت.