انده وابردن
لغت نامه دهخدا
انده وابردن. [ اَ دُه ْ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) اندوه بردن. تفریج. ( تاج المصادر بیهقی ). رجوع به انده بردن شود.
فرهنگ فارسی
اندوه بردن. تفریج
جمله سازی با انده وابردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 به روز انده گسارم آفتابست که چون رخسار تو با نور و تابست
💡 چو بگذشت بر سر مرا سال سی فراز آمدم رنج و انده بسی
💡 کنون گر ز من گشت آشفته کار هم از من نکو گردد انده مدار
💡 نه مر دلم را با با لشکر غمان طاقت نه مر تنم را با تیر اندهان جوشن
💡 گرت رغبت آید که انده خوری کنی سوگواری و ماتمگری
💡 جان که یک ذره انده تو بیافت در طربخانهٔ سرور افتاد
💡 در متون عرفانی، همیشه تلاش بر این بوده است که با تکیه بر عشق الهی، تمامی غمها را از قلب پاک انسانها انده وابردن و آرامش بخشید.
💡 صحبتهای محبتآمیز و مهربانانه دوستان صمیمی میتواند در لحظات سخت زندگی، نقش بسیار مهمی در انده وابردن رنجها و تلخکامیهای گذرا ایفا کند.
💡 او با خواندن اشعار لطیف و آرامشبخش، سعی داشت انده وابردن از دل همسرش را در آن شبهای طولانی و پر از نگرانی ممکن سازد.