انده شکن

انده شکن. [ اَ دُه ْ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) زایل کننده اندوه. ازبین برنده غم و غصه:
هم او میگسار است و هم چنگ زن
هم اوچامه گویست و انده شکن.فردوسی.یکی پای کوب و دگر چنگ زن
سدیگر خوش آواز و انده شکن.فردوسی.

زایل کننده اندوه. از بین برنده غم و غصه.

💡 چو تن برکشیدی، نگارین بمرد دل کوش گفتی به انده سپرد

💡 مگر انده ویس گلروی خورد که گل همچو رامین شد از مهر زرد

💡 به جان تو کز غم به جان آمدم تن از اندهان ناتوان آمدم

💡 شاها، گذشت انده و وقت طرب رسید آمد بصدرت از شرف جاودان حشر

💡 کی داند انده شب تنهانشستگان؟ ای آن که مست در بر جانان غنوده‌ای

💡 چو دل گرم باشند یار همند به هر درد و انده به هم محرمند