اعور عنبری

اعور عنبری. [ اَع ْ وَ رِ عَم ْ ب َ ] ( اِخ ) اعوربن بشامة. رجوع به امتاع الاسماع ج 1 ص 435 شود.

اعور بن بشامه

💡 ماه فلک ز روی او خاک‌نشین ‌کوی او سنگ سیه ز موی او جسته رواج عنبری

💡 سر در نشیب مانده‌ام از غم چو مست عشق از شوق زلف عنبری سرفراز تو

💡 ور کمند عنبری اندازد او بر آسمان آفتاب و ماه گیرد در کمند عنبری

💡 بالای سرو بوستان رویی ندارد دلستان خورشید با رویی چنان مویی ندارد عنبری

💡 با هوای سقف او رونق نبیند نافه‌ای با زمین صحن او قیمت نیابد عنبری

💡 مار ضحّاکست یا شب یا طناب چنبری یا نقاب عنبری یا جعدمه فرسای دوست