لغت نامه دهخدا
ابی فانه. [ اَ ن َ ] ( اِخ ) ( ظاهراً معرب اپی فان ) ابوسلیمان داودبن متی بن ابوالمعین بن ابی فانه طبیب نصرانی.
ابی فانه. [ اَ ن َ ] ( اِخ ) یکی از آباء مسیحی و طبیب کلیسای یونانی، متولد در فلسطین به سال 310 م. و متوفی به سال 403 م. ذکران مختص وی در دوازدهم ماه مایبوس می باشد.
ابی فانه. [ اَ ن َ ] ( اِخ ) اسقف پاوی ( 438 - 495 م. ).
ابی فانه. [ اَ ن َ ] ( اِخ ) یکی از حکمرانان سوریّه ازبطالسه. بطلمیوس پنجم. رجوع به بطلمیوس پنجم شود.