دانشنامه اسلامی
[ویکی حج] ابو نُمَی اول سرسلسله خاندان آل ابی نمی و از برجسته ترین امیران مکه. وی حدود نیم قرن (حک: ۶۵۲ - ۷۰۱ق) بر شهر مکه حاکم بود که البته مدتی با عمویش ادریس بن علی مشترکا حکومت این شهر را به عهده داشت. وی در چهارم صفر سال ۷۰۱ق در ۹۰ سالگی درگذشت و در قبرستان المَعْلات (قبرستان ابوطالب) دفن شد. بر مزارش قبه ای ساختند.
ابونمی محمد بن ابی سعد حسن بن علی سر سلسله خاندان آل ابی نمی بود. بعد از اینکه که در اوان جوانی اشراف حسینی را که به دعوت راجِح بن قَتاده، از مدینه به مکه حمله کرده بودند، ناکام گذاشت، پدرش او را در حکمرانی شریک کرد. ابونمی پس از درگذشت پدرش، در پی نبردی با غانم بن راجح بن قتاده از اشراف حسنی حاکم بر مکه، در سال ۶۵۲ق. به طور مشترک همراه با عمویش ادریس، حکمرانی این شهر را بر عهده گرفت. در سال بعد، ابن برطاس، فرمانده سپاهیان ملک مظفر (حاکم یمن)، با غلبه بر ایشان مدتی بر شهر چیره شد؛ اما دیگربار در محرم همان سال، ابونمی و ادریس به حکومت مکه دست یافتند. در این نبرد، خون های بسیار در مسجدالحرام ریخته شد و ابن بَرطاس پس از اسارت و پرداخت فدیه به اتفاق همراهانش از مکه بیرون رفت. از این پس حکمرانی ابونمی و ادریس فراز و فرود هایی داشت.
ابونمی در سال ۶۵۴ق. هنگامی که ادریس نزد برادرش راجح بن قتاده به مدینه رفت، به تنهایی والی مکه شد تا آن گاه که دیگربار ادریس بازگشت و با میانجی گری راجح در حکمرانی ابونمی شریک شد. در سال ۶۵۶ق. برادران ادریس چند روزی بر مکه مسلط شدند؛ اما دوباره ابونمی بر شهر تسلط یافت و با عمویش ادریس در حکمرانی مکه شریک شد.
