ابن مکی ابوحفص عمر بن خلف صقلی

[ویکی فقه] ابن مَکّی، ابوحفص عمر بن خلف بن مکی صِقِلّی (د ۵۰۱ق / ۱۱۰۸م )، لغوی، نحوی، فقیه، خطیب و شاعر بود.
در بعضی منابع نسبتهای حمیری، مازری و قرطبی نیز به دنبال نام وی آمده است.
ابن دحیه، عمر، المطرب، ج۱، ص۸۹، به کوشش طه حسین، قاهره، ۱۳۷۴ق /۱۹۵۵م.
وی نیمی از عمر خود را در صقلیه (سیسیل ) گذرانید و در سالهای آخر اقامتش در آن جا به قضا اشتغال داشت. به هنگام سقوط صقلیه به دست نورمانها، همزمان با ابن جراس (حواس ) آخرین امیر مسلمان صقلیه، آنجا را به قصد تونس ترک کرد.
ابن خلدون، العبر، ج۴، ص۴۵۰.
ابن مکی در تونس علاوه بر سمت قضا منصب خطابت را نیز برعهده گرفت.
عمادالدین کاتب، محمد، خریدة القصر (قسم شعراء المغرب )، ج۱، ص۱۰۶، به کوشش محمد مرزوقی و دیگران، تونس، ۱۹۶۶م.
...