ابواسحاق ابراهیم بن عبدالعزیز اصفهانی

[ویکی فقه] ابواسحاق ابراهیم بن عبدالعزیز اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است.
ابواسحاق ابراهیم بن عبدالعزیز بن ضحّاک بن عمر بن قیس بن زبیر معروف به «شاذه بن عبد کویه» از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری است. در مدینه (شهرستان) اصفهان ساکن بود، و از ابی علیه، ابی داوود و یزید بن هارون روایت می کند، و یونس بن حبیب از او استماع حدیث نموده است. گویند در مجلس املای حدیث در فضائل ابوبکر و عمر سخن گفت، سپس به اصحاب خود گفت: «از عثمان و علی، فضائل کدام یک را ذکر کنم؟». شاگردان گفتند: «آیا درباره او شک داری؟ به خدا قسم، این مرد رافضی است».
[ویکی فقه] ابواسحاق ابراهیم بن عبدالعزیز اصفهانی (ابهام زدایی). ابواسحاق ابراهیم بن عبدالعزیز اصفهانی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابواسحاق ابراهیم بن عبدالعزیز بن ضحاک اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری• ابواسحاق ابراهیم بن عبدالعزیز بوبه اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری
...

💡 عمر عبدالعزیز را گفتند که سبب توبه تو چه بود؟ گفت، «روزی غلامی را زدم. گفت یاد کن از آن شبی که بامداد وی قیامت خواهد بود. و آن بر دل من اثر کرد.»

💡 ملک عبدالعزیز، پدر فیصل در ۹ نوامبر ۱۹۵۳ درگذشت. پس از آن برادر ناتنی بزرگ فیصل، سعود، پادشاه عربستان شد و فیصل به‌عنوان ولیعهد منصوب شد. وی در ۱۶ اوت ۱۹۵۴ نیز به نخست‌وزیری منصوب شد.

💡 از شاگردان وی می‌توان به مولوی عبدالعزیز الهیاری مولوی معاصر خراسان اشاره کرد.

💡 زادهٔ عبدالعزیز است آنکه از احسان و داد سیرتی دیگر گرفت و شیوه‌ای دیگر نهاد

💡 مابین سالهای ۱۸۶۴–۱۸۷۶ او نقاش مخصوص سلطان عبدالعزیز امپراتور عثمانی بود و در سال ۱۸۷۶ به پاریس رفت.

💡 ناصرمکارم شیرازی هنگام درگذشت عبدالعزیز حکیم، این ادعا را مطرح کرد که وی در یکی از کشورهای عربی(اردن) مسموم شده است.