ابن ابی ذئب ابوحارث محمد بن عبدالرحمان

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَبی ذِئب، ابوحارث، محمد بن عبدالرحمان بن مغیرة بن حارث بن ابی ذئب (۸۰ -۱۵۹ق /۶۹۹ -۷۷۶م )، محدث، فقیه و قاضی مدنی. وی از طائفة قریش بود و مادرش بُرَیْهَة بنت عبدالرحمان بن حارث بود.
به گفته ابن خلکان ابن ابی ذئب از جمله مشاهیر و راویان حدیث هم عصر مالک بن انس بود و بین آن دو الفت و مودت زیادی وجود داشت.
ابن خلکان، وفیات الاعیان، ج۴، ص۱۸۳، به کوشش احسان عباس، بیروت، ۱۹۶۸م.
از جمله ویژگی های ابن ابی ذئب این بود که روایات و احادیث را حفظ می کرد و کتاب و دفتر یادداشتی نداشت
ابن معین، یحیی، معرفة الرجال، ج۲، ص۵۲، به کوشش محمد مطیع الحافظ، دمشق، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م.
او از فقهای شهر مدینه بود و در مسائل دینی فتوا می داد
ابن حبان، محمد، الثقات، ج۷، ص۳۹۰، حیدر آباد دکن، ۱۴۰۱ق /۱۹۸۱م.
...