دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] اِبْنِ اَبی دینار، ابوعبدالله محمّد بن ابی القاسم رُعَینی قیروانی، (1110ق1698/م) منسوب به ابوالمهاجر دینار، فاتح معروف، ادیب، شاعر، قاضی و مورخ تونسی. از تاریخ ولادت و مرگ و زندگی او آگاهی در دست نیست؛ اما گفته اند که از خاندانی نژاده برخاست که دارای مناصب دولتی و مقامات علمی بودند.
ابن ابی دینار نزد برخی از دانشمندان روزگار خویش چون ابن الشیخ محمد فتاته و شیخ علی بن عبدالواحد انصاری دانش آموخت و بر مسند قضای سوسه و قیروان دست یافت.
از او تألیفاتی بر جای مانده است؛ همانند: رضاب العقیق فی الرّوض الانیق فی مجاراة الاخوان و احوال الصّاحب و الصّدیق، و کتابی در ادبیات به نام هدایة المتعلّم.
مهم ترین اثر او المؤنس فی تاریخ افریقیه و تونس نام دارد و چنانکه خود وی گفته، پس از مرگ فرزندش به نگارش آن دست زد و در شعبان سال1902 آن را به پایان برد. ابن ابی دینار از اشعار خود 3 قصیده را که در ستایش امیر علی بای بن مرادبای (از خاندان های حکومتی تونس) سروده، در کتاب خویش آورده است.
دائرة المعارف بزرگ اسلامی جلد دوم
