کیکم. [ کی ک ُ ] ( اِ ) نامی است که در نواحی لرستان و فارس به نوعی افرا دهند، و در کردستان آن را کی کف خوانند. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). نوعی ازافرا که در تنگه سعادت آباد فارس و فواصل جنگلهای بحر خزر دیده شده است. ( گااوبا، از یادداشت ایضاً ).
کیکم. [ ک َ / ک ِ ک َ ] ( اِ ) نام شیردار است در آستارا و طوالش و درفک. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). در آستارا و طوالش و کوهپایه گیلان شیردار را گویند. ( از جنگل شناسی تألیف کریم ساعی ج 1 ص 207 ). رجوع به همین مأخذ و شیردار در همین لغت نامه شود.
نام شیردار است در آستارا و طوالش و در فک. در آستارا و طوالش و کوهپای. گیلان شیردار را گویند.
کَرکُو ( نام علمی: Acer monspessulanum ) نام یک گونه از سرده افرا است. از گونه های پهن برگ مناطق نیم خشک سرد است که حفظ آن به عنوان یکی از ذخایر توارثی گونه های جنگلی، از اهمیت خاصی برخوردار است. در ایران زیرگونه های تحت عنوان های کرکو، کی کف یا کیکم کردستانی ( subsp. Assyriacum ( Pojark ) Rech. f. 1969 )، کهوک یا کیکم قفقازی ( subsp. ibericum ( M. B. ) Yaltrik. 1967 )، سیاه کرکو یا کیکم ترکمنی ( subsp. turcomanicum ( Pojark ) Rech. f. 1969 )، کیکم شیرازی ( subsp. cinerascens ( Boiss ) Yaltrik 1967 ) و کهکم یا کیکم ایرانی ( subsp. persicum ( Pojark ) Rech. f. 1969 ) که انحصاری ایران است، وجود دارد. در استان فارس این گونه تا ارتفاع ۲۸۰۰ متری از سطح دریا در جوامع ارس حضور دارد. چوب آن دارای گره های زیبایی است که در کارهای کنده کاری روی چوب و منبت کاری استفاده می شود. در ضمن از چوب آن در صنایع خاتم استفاده می شود. برخی منابع فارسی Acer monspessulanum را کیکم دانسته اند و برخی دیگر منابع آن را کرکو دانسته اند و واژه کیکم را برای Acer cinerascens به کار برده اند.
کِیْکُم
گونه ای افرا با نام علمی Acer monspessulanum. این گیاه، درختچه یا درختی کوتاه، با برگ هایی کوچک و چرمی، گل آذین دیهیم تقریباً بدون پایک و فندقه ای بالدار است. نژادهای مختلف کیکم، در جنوب شرق آناتولی، عراق، ماورای قفقاز و ایران می رویند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 منطقهٔ حفاظتشدهٔ جنگل باغ شادی بخشی از جنگلهای استان فارس بوده که جدیداً در اختیار استان یزد قرار گفته و با وسعتی معادل ۹ هزار هکتار از نوع جنگلهای زاگرسی و تنها منطقهٔ جنگلی استان است. پوشش گیاهی این منطقه: بنه، بادام کوهی، کیکم، ارژن، آلوچهٔ وحشی، درمنه، گون، شقایق وحشی و … است.
💡 پوشش گیاهی اطراف این آبشار، تشکیل شده از درختانی مانند بید، انجیر، انگور، زبانگنجشک، افرا، کیکم و بلوط است. در زیر آبشار و بر روی دیوارههای آن گیاه سیاه وشان و سایر گیاهان آب دوست روییدهاست. در نزدیکی این آبشار، آبشار بزرگ دیگری وجود دارد که گاه از آن به آبشار دوم شوی یاد میشود.
💡 در دامنههای جنوبی پارک ملی و منطقه حفاظتشده دنا تا ارتفاع ۲۵۰۰ متر جنگل بلوط همه جا را پوشانده است. در میان این درختان و نواحی و ارتفاعات مختلف گونههای جنگلی دیگری نظیر بنه، کیکم، ارژن و انواع بادام کوهی دیده میشود اما تسلط کامل با گونه بلوط Quercus Branti است.
