لغت نامه دهخدا
وادی سپر. [ س ِ پ َ ] ( نف مرکب ) بیابان نورد. طی کننده بیابان. وادی گذار. بیابان گذار:
یکی کره چون کوه وادی سپر
به صحرا بپوید چو مرغی بپر.فردوسی.ما و خاک و پی وادی سپران کز تف و نم
آهشان مشعله وار و مژه سقا بینند.خاقانی.|| آن که بر بالای دره میرود. ( ناظم الاطباء ).