دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ عَبْدُالبَرّ، ابوعمر یوسف بن عبدالله بن محمد بن عبدالبر ابن عاصم نَمری (۲۵ ربیع الاخر ۳۶۸- آخر ربیع الاول ۴۶۳ق / ۳۰ نوامبر ۹۷۸- ۵ ژانویه ۱۰۷۱م ) فقیه، محدث، تاریخ نگار و ادیب اندلسى است.
او را از این روی نمری خوانده اند که نسبش به نمر بن قاسط ابن افصی بن دعمی بن حَدیلة بن اسد بن ربیعة بن نزاز می رسد.
علی ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۰۰- ۳۰۲، بیروت، ۱۴۰۳ق / ۱۹۸۳م.
از استادانش می توان به اینان اشاره کرد: ابوالولید ابن فَرَضی، ابوعمر طَلْمَنَکی، قاسم بن اصبغ بیانی که نزد او حدیث خواند،
محمد حمیدی، جذوة المقتبس، ج۱، ص۱۰۶، به کوشش محمد بن تاویت طنجی، قاهره، ۱۳۷۲ق / ۱۹۵۲م.
ابن عبدالبر در آغاز ظاهری مذهب بود، سپس مالکی شد و گاه در پاره ای از مسائل به فقه شافعی می گرایید.
محمد ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۱۵۶-۱۵۷، به کوشش شعیب ارنؤوط و محمد نعیم عرقسوسی، بیروت، ۱۴۰۵ق / ۱۹۸۴م.
...