گوا شدن

گوا شدن. [ گ ُ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) گواه گشتن. شاهد شدن. گواه گردیدن:
این نوشکوفه زنده سراز باغ برزده
بر ماز روز حشر و قیامت گوا شده ست.ناصرخسرو.بر حسرت شاخ گل در باغ گوا شد
بیچارگی و زردی و گوژی و نوانیش.ناصرخسرو.ورجوع به گوا و گواه و گوایی و گواهی شود.

گواه گشتن. شاهد شدن. گواه گردیدن

💡 ای داده باقبال تو اقرار همه خلق در حکم یک اقرار ز هفتاد گوا به

💡 بر صنعش آسمان و زمین بس بود دلیل بر قدرتش بهار و خزان بس بود گوا

💡 هر که گوید کو گوا گفتش گواست کو نمی‌بیند گهر حبس عماست

💡 در سال ۱۳۱۲ گوا تحت حکومت دهلی یا سلطنت دهلی قرار گرفت.

💡 اگر دلیل چو خورشید بایدت بنگر که بر خدایی او هست ذره ذره گوا