گمان امیغ

( گمان آمیغ ) آمیخته به شک و گمان.

( گمان آمیغ ) آمیخته بگمان توام با شک: از بهر آن که قوم به رستاخیز یقین نبودند میگرویدند گرویدنی گمان آمیغ.

💡 گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارم بجز تو ره به کجا می برم که را دارم

💡 الف: دعاى ما، طلبِ خير نبوده وما گمان مى كرديم خير است. (زيرا دعا، يعنى طلبِ خير)

💡 دی زد دم از دهان تو ذره که نیست باد ما را ازو نبود اگر چه گمان بحث

💡 گمان ندارم با آمارهاى بشرى جناياتى كه بر ايران وارد شده است را بشود آمارگيرىكرد

💡 اقبال برد از ره او گرد حوادث زآن‌سان که برد باد یقین خاک گمان را

💡 ابوذر: گمان كردم كه دحيه كلبى نزد شما براى امور شخصى با شما خلوت نموده است، از اين رو نزد شما نيامدم.