کیل داروا

کیل داروا. ( اِ مرکب ) کیل دارو. سرخس نر. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به ماده قبل شود.

( اسم ) سرخس نر.

💡 کیل زیان سال و مهت بوده گیر این مه و این سال بپیموده گیر

💡 آن ترک لشکری نشود رام ز اشک روی سیم ار به کیل ریزم و زر در سپر کنم

💡 به بیت مال تو اندر ز جود تو همه سال نهیب مالامال است و کیل مالامال

💡 برداشت چست و چابک ساقی پاک ذیل پیمانه که بود بمستان خیل کیل

💡 بتی که قدش چون قول عاشق آمد راست مهی که قولش چون پشت عاشق آمد کیل

💡 تاجش به دیده عقل کیلی است عمرپیما تختش به چشم عبرت کرسی زیر دارست