کفچه لیز

کفچه لیز. [ ک َ چ َ/ چ ِ ] ( اِ مرکب ) کفگیر. کفچلیز. چمچه:
برون شد دیگت از سر می ستیزی
که در هر دیگ همچون کفچه لیزی.عطار ( اسرارنامه ).رجوع به کفچلیز شود.

کفگیر. کفچلیز. چمچه

💡 نه همچو دیک سیه رو شوم ز بهر شکم نه دست کفچه کنم از برای کاسه آش

💡 به گرد دیگ دل ای جان چو کفچه گرد به سر که تا چو کفچه دهان پر کنی از آن حلوا

💡 آمد به مکر آن لعل لب کفچه به کف آتش طلب تا خود که را سوزد عجب آن یار تنها آمده

💡 گرچه سخنور بسی است فرق تو کن زان سبب کاینه و کفچه اند پیش خرد این و آن

💡 گر هنوز از دو لبش جویم غذا نشگفت از آنک در هوای عشقش اکنون کفچه بر گردم همی