چنگ سغدیانه
چنگ سغدیانه نوعی ساز موسیقی بوده که در منطقه سغد (واقع در آسیای میانه و بخشی از ایران بزرگ تاریخی) رایج بوده است. سغد یکی از مراکز مهم فرهنگی و تمدنی در دوران باستان و قرون اولیه اسلامی بوده و به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، نقش مهمی در تبادل فرهنگی، هنری، و موسیقی داشته است.
چنگ نوعی ساز زهی است که با کشیدن انگشت بر تارهای آن نواخته می‌شود. این ساز در تمدن‌های مختلف از جمله ایران، آسیای میانه، و بین‌النهرین وجود داشته است. سغدیانه به منطقه یا مردم سغد اشاره دارد که در دوران باستان و قرون اولیه اسلامی، یکی از مراکز مهم فرهنگی و هنری بوده‌اند. چنگ سغدیانه احتمالاً نوعی چنگ خاص بوده که در این منطقه رایج بوده و ویژگی‌های منحصربه‌فردی داشته است.
لغت نامه دهخدا
چنگ سغدیانه. [ چ َ گ ِ س ُ ن َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) قسمی چنگ بوده است:
بنشان بطارم مر ترک خویش را
با چنگ سغدیانه و با بالغ و کدو.عماره.
فرهنگ فارسی
قسمی چنگ بوده است.
جمله سازی با چنگ سغدیانه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 سغدیانه (پارسی باستان: Sogdyậna)، برای مدت کوتاهی در میانه ۴۲۴ – ۴۲۳ پ. م فرمانروای شاهنشاهی هخامنشی بود. دوره حکومت کوتاه او عمدتاً از نوشته‌های کتزیاس شناخته شده‌است. گفته شده که او پسر اردشیر یکم از همسر بابلی‌اش به نام آلوگونه بوده‌است.
