«چراغ الکلی» وسیلهای روشنایی است که از سوخت الکل برای تولید شعله و نور استفاده میکند و در آزمایشگاهها و محیطهای علمی کاربرد فراوان دارد. این چراغ معمولاً از ظرفی شیشهای یا فلزی ساخته میشود که الکل در آن ریخته شده و فیتیلهای برای انتقال سوخت به شعله دارد. چراغ الکلی شعلهای ثابت و نسبتاً کمحرارت ایجاد میکند که برای حرارت دادن مواد شیمیایی و نمونههای آزمایشگاهی مناسب است. یکی از مزایای این چراغ، تولید شعله تمیز و بدون دود است که باعث جلوگیری از آلودگی محیط و نمونهها میشود. این چراغ در آزمایشهای ساده شیمی، فیزیک و زیستشناسی کاربرد دارد و جایگزین مناسب برای شعلههای چوبی یا نفتی است. سوخت الکل به راحتی در دسترس است و کنترل شدت شعله با تنظیم فیتیله امکانپذیر میباشد، که امنیت کار را افزایش میدهد. چراغ الکلی برخلاف برخی چراغهای نفتی یا گازی، تولید حرارت شدید نمیکند و برای حرارتدهی تدریجی و آزمایشهای دقیق مناسب است. در محیطهای آموزشی، این چراغ وسیلهای استاندارد برای انجام تجربهها و آزمایشهای ایمن به شمار میرود. طراحی ساده و قابلیت حمل آسان از دیگر ویژگیهای این وسیله است که آن را برای استفاده در کلاسهای درس و آزمایشگاهها کاربردی میکند.
چراغ الکلی
لغت نامه دهخدا
چراغ الکلی. [ چ َ / چ ِ غ ِ اَ ک ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) چراغی که بوسیله الکل روشن شود. چراغی که بجای روغن یا نفت در آن الکل ریزند.یکنوع چراغ مخصوص که مایه روشنائی آن، الکل است و بیشتر در امور پزشکی و داروسازی مورد استفاده است.
فرهنگ عمید
چراغی کوچک که به جای نفت در آن الکل می ریزند و در کارهای پزشکی و داروسازی از آن استفاده می شود و بیشتر برای جوشاندن سرنگ و ضدعفونی کردن ابزار و آلات پزشکی به کار میرود.
