پیلان معبری

پیلان معبری. [ ن ِ م َ ب َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) پیلان کلان که بر آنها نشسته از دریا عبور کنند. ( غیاث ).

پیلان کلان که بر آنها نشسته از دریا عبور کنند

💡 مانه زان پیلان گولیم ای گروه که اضطراب ماه آردمان شکوه

💡 همان کوشکها کرد ویران و پست به مردان جنگی و پیلان مست

💡 گسستند پیلان که بودند بند فتادند در خیل شاه سرند

💡 ممانید تا او شود چیردست بکوشید با او چو پیلان مست

💡 همان زنده پیلان به پیش سپاه بپوشید از گرد خورشید و ماه

💡 پذیره شدش با بزرگان خویش ابا کوس و پیلان زاندازه بیش