پنج دکان شرع

پنج دکان شرع. [ پ َ دُک کا ن ِ ش َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از اصول دین است:
کلک آن رکن چون مهندس عقل
پنج دکان شرع را معمار.خاقانی.

کنایه از اصول دین است

💡 من و شکایت افلاک؟ کافرم جویا!‏ اگر دلم سر سودای این دکان دارد

💡 این گهر با شما بنفروشم تا به دکان و خانه در گروید

💡 جام وفا برداشته کار و دکان بگذاشته و افسردگان بی‌مزه در کارها آویخته

💡 زیر دکان خرد؛کرد تنور دلش فکرت تاریک دود؛ خاطر روشن شرار

💡 به بزم غیر دل خویش می خورد عاشق چو بلبلی که به دکان گلفروش برند

💡 عطار، گو ببند دکان را که من ز دوست بویی شنیده ام که به مشک و عبیر نیست