ابن اقلیشی

[ویکی فقه] اِبْن ِاُقْلیشی، ابوالعباس احمد بن معد بن عیسی (د۵۵۰ق /۱۱۵۵م )، محدث، ادیب لغوی و صوفی اندلسی است.
در تاریخ مرگ او اختلاف است. پدرش معد از عالمان بنام روزگار خود و از مردمان «اقلیش »، یکی از شهرهای اندلس بود، ولی در شهر «دانیه » اقامت کرد و احمد در همان جا زاده شد و رشد و کمال یافت.
اساتید
او از ابن عربی (ابوبکر محمد)، ابن خیره، ابوالقاسم ورد، عبدالحق بن عطیه، ابن عریف، طرطوشی و از پدرش و نیز پدر زنش، ابوالحسن طارق بن یعیش، محمد بن سید بطلیوسی، ابوالحسن بن سبیطه دانی، ابومحمد قلنی، ابوالولید بن دباغ، سلفی و در مکه از ابوالفتح کروخی ادبیات، فقه و حدیث آموخت.
وفات
غالب تاریخ نویسان از جمله مقری، آورده اند که وی در ۵۴۲ق از اندلس به شرق آمد و به حج رفت، چندی در آن جا درنگ کرد و سرانجام، پس از ۵۴۷ق به هنگام بازگشت، در قوص صعید مصر درگذشت. بنابراین روشن نیست که وی دقیقاً چه زمانی به مصر بازگشته است، اما یاقوت حموی گوید که ابن اقلیشی در ۵۴۶ق به مصر رفته است. اگر این گفته یاقوت درست باشد، احتمالاً او هم پیش از سفر مکه به مصر رفته است، هم پس از آن.
زاهد و عابد
...