پنج بوخت
لغت نامه دهخدا
پنج بوخت. [ پ َ بُخْت ْ ] ( اِ مرکب ) یک دسته از اسامی ایرانیان با کلمه بوخت ازفعل بوختن و بختن که در پهلوی بمعنی نجات دادن و رهانیدن است ترکیب شده است مثل سه بوخت ( بُخت ) یعنی هومت هوخت هورشت ( پندار نیک گفتار نیک کردار نیک ) نجات داد. پنج بوخت یعنی اهنود اشتود اسپنتمد و هوخشتر و هشتواشت ( پنج گاتها ) نجات داد. همچنین است ماه بوخت و یزدان بوخت ( یشتها تفسیر و تألیف پورداود ج 1 ص 77 ).
فرهنگ فارسی
یک دسته از اسامی ایرانیان
جمله سازی با پنج بوخت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این کلمه به صورت بختالنّصر صحیح نیست؛ که بختنصّر کلمهای عربی نیست، و بخت (در اصل بُوخَت) در عبری به معنای فرزند یا بنده است، و نَصَّر نام بت و صنمی است؛ و طبق نظر برخی منابع اسلامی دلیل این نامگذاری آن است که او را در نوزادی نزد بتی یافتند و پدرش را نمیشناختند، از این رو او را به آن بت منسوب کردند. برخی هم معتقدند که این نام در اصلِ بابلی، با تلفظ «نبوکودوری اوصَّر Nabu - Kudurri - Ussur» متشکل از سه بخش «نبو: الهه حکمت بابلی»، «کودورو: جانشین یامرز» و «اوصّر: حمایت کن» است. این نام در زبان فارسی و عربی به صورت برگردان آوایی «نبوکدنزر» هم آمدهاست. نام او در منابع به شکلهای زیر نیز آمدهاست: نبوکد نصّر، نبوکد ناصر، نبودکد نزر[و]، نبوکذ نصّر، نِبُوخَذنِصَّر، نبوخدنصر، نبوخدناصر، نبوخدراصر(Nebuchadrezzer)، بوخت نرسی و بختنسر.