لغت نامه دهخدا
( نکبت آور ) نکبت آور. [ ن ِ ب َ وَ ] ( نف مرکب ) که مایه فقر و ذلت و بدبختی است. که موجب نکبت و خواری است.
( نکبت آور ) نکبت آور. [ ن ِ ب َ وَ ] ( نف مرکب ) که مایه فقر و ذلت و بدبختی است. که موجب نکبت و خواری است.
( نکبت آور ) که مایه فقر و ذلت و بدبختی است ٠ که موجب نکبت و خواری است ٠
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از فیلمها یا مجموعههای تلویزیونی که وی در آنها نقش داشتهاست، میتوان به تفاله و نکبت اشاره نمود.
💡 مه ار جوی ز هوای تو کم کند در دل قضا به آتش نکبت بسوزدش خرمن
💡 در ریاض ملک خصم او که شاخ بی بر است از هبوب صرصر نکبت زبن برکنده باد
💡 آفتابی را که چندین آفت است سال و ماه و روز و شب در نکبت است
💡 کاشکی کان دولتم بودی که پیشش مردمی تا ندیدی دیده من نکبت سلطان اویس
💡 سازمان ملل برای اولین بار در تاریخ خود، در روز ۱۵ مه ۲۰۲۳ (مقارن با ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۲) مراسم یادبودی برای روز نکبت برگزار کرد.