لغت نامه دهخدا
نفس ملکی. [ ن َ س ِم َ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نفس مطمئنه. روحی که متصف به صفات حمیده بود. ( ناظم الاطباء ). نفوس فرشتگان و اهل عصمت را که از هواهای نفسانی و وساوس شیطانی در امان اند نفس ملکی گوید و نفوس اولیأاﷲ را که در مرتبه علم به کمال ممکن خود رسیده اند نفوس ملکیه گویند و نفوس مطمئنه هم نامند. ( از فرهنگ علوم عقلی ص 599 ) ( از اسفار ج 4 ص 55 ) ( از اخلاق ناصری ص 56 ).