نشیمن ساختن

نشیمن ساختن. [ ن ِ م َ ت َ ] ( مص مرکب )مقام کردن. مسکن گرفتن. به سکنی گرفتن:
مرا یک گوش ماهی بس بود جای
دهان مار چون سازم نشیمن.خاقانی. || فرود آمدن.جای گرفتن. آشیان کردن:
که سازد تیره ابر آنجا نشیمن.منوچهری.

مقام کردن. مسکن گرفتن. به سکنی گرفتن. یا فرود آمدن. جای گرفتن.

💡 سال که هوا سرد یا خیلی گرم نباشد نقش نشیمن دوم را در بین خانواده‌های یزدی پیدا می‌کند.

💡 این اتاق محل اصلی زندگی و به عبارتی اتاق نشیمن و زندگی محسن مقدم و همسرش بوده‌است. تعدادی قلمدان، جعبه و گنجفه‌های (کارت‌های بازی) پاپیه ماشه و نیز نقاشی‌هایی که توسط مقدم کشیده شده به نمایش درآمده‌است.

💡 ساگارتی‌ها از اقوام پارسی صحرا گرد (به پارسی باستان: Asagartiya) تیره‌ای از مردمان ایرانی باستان بودند که در فلات ایران نشیمن داشتند.

💡 چو برخضیض زمین مانده ایم سرگردان چو اوج عالم بالا بود نشیمن ما

💡 باز اقبالش نشیمن کرده بر هفت آسمان هفت ‌کوکب را گرفته زیر پرّ و زیر بال

💡 ازان به حفظِ نظر همچو باز مشغولم که دست و ساعدِ شاهان نشیمن است مرا