نشوه بخش

نشوه بخش. [ ن َش ْ وَ / وِ ب َ ] ( نف مرکب ) مستی آورنده. || سرور و خوشحالی آورنده. ( ناظم الاطباء ).

مستی آورنده. یا سرور و خوشحالی آورنده.

💡 ازان شراب که هر جا بود ز نشوه آن هزار عاشق عارف هزار مست خراب

💡 ساغر می که نشوه‌اش عشق است ما به هر دو جهان خریداریم

💡 ساقی قدح به مردم هشیار ده، که من دارم، هنوز، نشوه‌ای از ساغر الست

💡 می هر نشئه نشوه ای دارد نشوة العشق اطیب النشوات

💡 خوش‌ دهد بهار نشوه سرخ مل گه کنار رود گه فراز پل

💡 گویی جامی در کشیده است می نشوه شده داخلِ شریانِ وی