ناشکیبا شدن

ناشکیبا شدن. [ ش ِ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) جزع. ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ). بی قرار و بی تاب شدن. و رجوع به ناشکیبا شود.

جزع بیقرار و بی تاب شدن.

💡 چو لب به عشوه گزی دست اگر نهم بر دل بگو چه چاره کنم جان ناشکیبا را؟

💡 از دوری جناب تو دور از تو بوده ام دل گشته ناشکیبا تن مانده ناتوان

💡 به شرمی که در روی زیبا بود به صبری که در ناشکیبا بود

💡 تو را در آینه دیدن جمال طَلعت خویش بیان کند که چه بودست ناشکیبا را

💡 ندانست کو را چه آمد به پیش دلش ناشکیبا شد از بخت خویش