ناشنوده گرفتن

ناشنوده گرفتن. [ ش ِ دَ / دِ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) ناشنیده انگاشتن.

💡 وز نالهٔ زیور تو تا روز من نالهٔ خویش ناشنوده

💡 شبی بوی می او ناشنوده نصیب از وی خمارم اوفتادست

💡 با شاهدی مکن سخن از کینه ای رقیب تا نشنواندت سخن ناشنوده را

💡 تا زودتر حکایت شوقم شود تمام پرسش نمی کند سخن ناشنوده را

💡 صد ازینها گر بگویم تو کری بشنوی و ناشنوده آوری