میوۀ خشک

{dry fruit} [زیست شناسی- علوم گیاهی] میوه ای که میان بَر آن به وضوح در زمان رسیدن خشک است

💡 آخر دو میوۀ دل عقل نخست سوخت از سوز نخلۀ رطب و از نهال تاک

💡 درخت مدح تو با شاخ جان موصّل شد از آن خوش آمد بر ذوق عقل میوۀ آن

💡 کم خور این میوه را که در عقبی رسدت پیش میوۀ طوبی

💡 از رطب سوخته موسی چه ز انگور رضا نخل وحدت ثمرش میوۀ گوناگون بود

💡 مژده آوردند کاینک میوۀ دلها رسد پس ز قول خویشتن هم بر اثر باز آمدند

💡 عید شاداب درختیست که تا سال دگر از گل و میوۀ او بوی همی یابی و بر