میضا بیضا

( میضاً بیضاً ) میضاً بیضاً. [ ضَن ْ ضَن ْ ] ( ع اِ مرکب، از اتباع ). ما علمک اهلک الا میضاً بیضاً؛ یعنی نیاموختند ترا کسان تو جز آنکه چون کسی از تو سؤال کند از دهان آوازی برآری و جواب صحیح از لا و نعم نگویی. ( از ناظم الاطباء ). || آوندی به شکل کدو. ( از منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).

ما علمک اهلک الا میضا بیضا یعنی نیاموختند ترا کسان تو جز آنکه چون کسی از تو سوال کند از دهان آوازی بر آری و جواب صحیح از لا و نعم نگویی

💡 جمعیت شهر بیضا بر پایه سر شماری سال ۱۳۵۹ مرکز آمار ایران برابر با ۷٬۲۵۲ تن است.

💡 چرا به تیره شب عاشقان تو رحم نداری تو را که شد ید و بیضا عیان زچاک گریبان

💡 از ان در قعر این ریزد چو لؤلؤ اختر روشن وزین در صحن آن جوشد چو اختر لؤلؤ بیضا

💡 در کمال من ندارد هیچ کس حرفی سلیم معجز عشق است در دستم ید بیضای داغ

💡 حبش‌آباد، روستایی در دهستان بیضا بخش مرکزی شهرستان بیضا در استان فارس ایران است.

💡 حمیدآباد، روستایی در دهستان بیضا بخش مرکزی شهرستان بیضا در استان فارس ایران است.