معصفر گون

معصفرگون. [ م ُ ع َ ف َ ] ( ص مرکب ) سرخ رنگ. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
سرخی خفچه نگر از سرخ بید
معصفر گون پوستش او خود سپید.رودکی ( از لغت فرس اسدی چ اقبال ص 474 ).

سرخ رنگ

💡 آنکه طبع یله کردی به خوشی هرگز معصفر گونه و نیروی شخارستی

💡 در ره عشاق او روی معصفر شناس گوهر عشق اشک دان اطلس خون جگر

💡 نه گشته زمین به خون معصفر نه مانده هوا ز گرد تاری

💡 شفق چیست از فرقت خاک کویش ز چشم فلک رفته آب معصفر

💡 زمین معصفر گردد ز بسکه راند خون هوا مُزَعْفر گردد ز بسکه بخشد زر

💡 برفت یار من و یادگار ماند مرا رخ معصفر و چشم پرآب و وااسفا