معصفر گون

💡 آنکه طبع یله کردی به خوشی هرگز معصفر گونه و نیروی شخارستی

💡 در ره عشاق او روی معصفر شناس گوهر عشق اشک دان اطلس خون جگر

💡 نه گشته زمین به خون معصفر نه مانده هوا ز گرد تاری

💡 شفق چیست از فرقت خاک کویش ز چشم فلک رفته آب معصفر

💡 زمین معصفر گردد ز بسکه راند خون هوا مُزَعْفر گردد ز بسکه بخشد زر

💡 برفت یار من و یادگار ماند مرا رخ معصفر و چشم پرآب و وااسفا

💡 خورشید در هنگام غروب، آسمان را با رنگ‌های خیره‌کننده‌ای همچون معصفر گون در می‌آورد که تماشای آن می‌تواند هر بیننده را مسحور و مدهوش کند.

💡 شاعر در این بیت از قصیده، از زیبایی گل‌های معصفر گون در باغستان صحبت کرده که با نسیم ملایم صبحگاهی در میان چمن‌ها می‌رقصند.

💡 لباس‌های معصفر گون که در مراسم‌های سنتی استفاده می‌شدند، جلوه‌ای خاص به شرکت‌کنندگان می‌بخشید و نمادی از شکوه و عظمت فرهنگ آن دوران بود.