لچک پوش

لچک پوش. [ ل َ چ َ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) لچک بسر. زن:
هلاک چادرم و کشته لچک پوشم.الوغ بیک ( از شعوری در کلمه چادر ).

💡 بی‌بی از حامیان نهضت مشروطیت بود و در زمان استبداد صغیر به نمایندگان مجلس کمک مالی می‌کرد و با جمع‌آوری پول، در تهیهٔ اسلحه به مشروطه‌چیان کمک می‌کرد. او در یکی از نامه‌هایی که همراه کمک‌های خود فرستاده بود، برای نمایندگان نوشت «اگر خیانت کنید، این لچک من به سرتان!» و لچک خود را همراه نامه فرستاد.: xxiv  این نامه را در مجلس با صدای بلند خواندند.: xxiv 

💡 با ورود فرهنگ و هنر چینی به‌وسیلهٔ مغول، نقش‌هایی از گیاهان و گل‌های متأثر از هنر چینی در آثار این دوره تبلور می‌یابد. اگرچه از آن دوره اثری باقی نمانده است اما «فیلیس اگرمان» از روی مینیاتورهای آن دوره سوزن‌دوزی‌ها و گلدوزی‌های آن زمان به‌خوبی توصیف کرده است. در این زمان هنرمندان از طرح‌های محرابی، لچک ترنجی، هندسی برای تزیین پرده‌ها، لباس‌ها، چادرها و… استفاده می‌کردند.

💡 ترنج‌های استفاده شده در قالی‌ها را گاهی حاصل از تقلید فرش بافان از هنر کتاب آرایی می‌دانند چرا که تا قبل از دوره صفوی هیچ نمونه قالی با طرح ترنج و لچک یافت نمی‌شود.

💡 پوشاک زنان روستا، طرح‌ها و رنگ‌های متنوع و زیبایی دارد و مشتمل بر دستمال لاکی یا چارقد لاکی به رنگ مشکی، لچک، دستمال دور سر، دلک (آرخالیق و کت زنانه)، جومه (پیراهن پرچین، و بلند) تنبان، مناگیر (دستبند) و چادر است. پاپوش معمول زنان، نعلین، کفش و گیوه است.

💡 تم بی بی لچک مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جیرفت، بخش مرکزی، روستای فردوس واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۵۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

💡 نقوش تزیینی واق، که ترکیبی از سر جانداران طبیعی یا تخیلی با ساقه‌ها و گل‌های اسلیمی و ختایی است و به عنوان یکی از نقش مایه‌های اصلی قالی بافی ایران مطرح می‌شود و در طرح‌های مختلفی چون لچک ترنج و درختی جلوه گر گردیده‌است، پایه و اساس خلق بسیاری از نگارگری‌ها، و موتیفی بنیادین در هنر ایرانی ست..