لور اور

کلمه «لورآور» در زبان فارسی به ظرفی گفته می‌شود که برای نگهداری روغن به کار می‌رود و در متون قدیمی و منابع لغوی مانند برهان به آن اشاره شده است. این ظرف می‌تواند از مواد مختلف مانند برنج ساخته شده باشد و علاوه بر روغن، برای نگهداری سایر مایعات یا خوراکی‌ها نیز استفاده می‌شود. لورآور در فرهنگ‌های سنتی کاربرد عملی مهمی داشته و نقش اساسی در زندگی روزمره مردم، به ویژه در آشپزی و نگهداری مواد غذایی، ایفا می‌کرده است. نام‌های دیگر این ظرف شامل «آوند»، «لولانک»، «لوراک» و «لورانک» نیز آمده است و نشان‌دهنده تنوع و کاربرد گسترده آن در فرهنگ‌های مختلف ایرانی است. استفاده از لورآور به دلیل شکل مناسب و جنس مقاوم، امکان ذخیره‌سازی طولانی‌مدت روغن و دیگر مواد خوراکی را فراهم می‌کرد و از هدررفت یا فاسد شدن آن‌ها جلوگیری می‌نمود.