قلیه پتی

قلیه پتی. [ ق َل ْ ی َ / ی ِ پ َ ] ( اِ مرکب ) جغور بغور. ( یادداشت مؤلف ). حسرت الملوک. ( یادداشت مؤلف ). قلیه پیتی، جگر و شش و دل گوسفند و گاو و مرغ که با پیاز سرخ کرده باشند. ( فرهنگ نظام ).

جغور بغور حسرت الملوک

💡 برای قلیه کباب آتشی بیا بر کن دماغ مجلسیان را دمی معطر کن

💡 هست اندر دل من آرزوی قلیه پیاز این کرم هر که کند زود مکرم گردد

💡 چو دیگ قلیه برنجم سحر به جوش آمد دل رمیده من ساعتی به هوش آمد

💡 خوب تر می شود ز قلیه برنج همچو رخسار دلبران از خال

💡 می‌برد بس که سر به کاسه فرو از سرش قلیه گشت قلیه کدو

💡 من بیچاره را بر باد برداد چو بوی قلیه همراه صبا شد